Tester pada

Jak przetestować kontroler

1. Podłącz pad kablem USB albo sparuj go przez Bluetooth.
2. Naciśnij na nim dowolny przycisk. Ze względów prywatności przeglądarki ujawniają kontroler dopiero po pierwszym naciśnięciu przycisku, więc karta pada pojawia się właśnie wtedy. Jeśli nic się nie pokazuje, kliknij Wykryj pady.
3. Naciskaj po kolei każdy przycisk. Jego kafelek się wypełnia i pokazuje wartość od 0,00 do 1,00, a licznik Wciśnięte mówi, ile przycisków jest w tej chwili wciśniętych.
4. Zataczaj obiema gałkami pełne koła. Kropka musi dochodzić do krawędzi okręgu w każdym kierunku i wracać na środek po puszczeniu gałki.
5. Powoli wciskaj spusty: w większości kontrolerów są analogowe, więc wartość powinna rosnąć płynnie, a nie skakać z 0 na 1.
6. Odłóż kontroler i kliknij Sprawdź drift (3 s), aby zmierzyć, jak daleko od środka znajduje się każda gałka w spoczynku.
7. Wypróbuj Słabe wibracje, Silne wibracje i Oba silniki, aby sprawdzić silniczki wibracyjne.

Możesz podłączyć kilka kontrolerów naraz: każdy dostaje własną kartę, ponumerowaną tak, jak widzi go przeglądarka.

Przyciski, osie i mapowanie

Przeglądarka przedstawia pada jako listę przycisków i listę osi. Gdy rozpozna kontroler, Mapowanie jest Standardowe: to układ W3C, w którym przycisk 0 to dolny przycisk akcji (A na Xboksie, Krzyżyk na PlayStation), 6 i 7 to spusty, 12–15 to krzyżak, a osie 0–1 i 2–3 to lewa i prawa gałka. Narzędzie pokazuje wtedy zwykłe nazwy (A, B, LB, RT, L3, Home…).

Gdy mapowanie jest Surowe (bez przemapowania), przeglądarka przekazuje własną numerację kontrolera. Przyciski są pokazane jako B0, B1…, a osie według numerów i mogą nie odpowiadać nadrukowanym symbolom. To częste przy arcade stickach, joystickach lotniczych, kierownicach i starszych padach USB. Nie oznacza to, że urządzenie jest wadliwe; gry, które je obsługują, zwykle pozwalają zmienić przypisanie przycisków.

Każda gałka jest narysowana jako okrąg z przerywanym pierścieniem martwej strefy. Pod spodem widać surową pozycję, a po strzałce – wartość, jakiej użyłaby gra po zastosowaniu suwaka Martwa strefa.

Drift gałek i martwe strefy

Drift to sytuacja, w której puszczona gałka nie wraca dokładnie na środek, więc postać lub kamera powoli porusza się sama. Powodem są zużyte potencjometry, kurz albo słaba sprężyna centrująca – to najczęstsza usterka współczesnych kontrolerów.

Sprawdź drift (3 s) przez trzy sekundy rejestruje pozycje gałek, gdy ich nie dotykasz, i podaje największe odchylenie od środka:

• poniżej 0,05: normalny szum czujnika, brak driftu;
• od 0,05 do 0,15: lekki drift, który ukrywa domyślna martwa strefa większości gier (ok. 0,1–0,15);
• powyżej 0,15: drift zauważalny w grze. Wynik podaje najmniejszą martwą strefę, która by go ukryła.

Używana tu martwa strefa jest radialna i skalowana: pozycje wewnątrz pierścienia dają zero, a reszta zakresu ruchu jest rozciągana z powrotem do pełnego zakresu od 0 do 1 – tak robi większość nowoczesnych gier. Przesuń suwak Martwa strefa, aby zobaczyć, co dane ustawienie by ukryło.

Wibracje

Chrome i Edge udostępniają wibracje przez vibrationActuator dla kontrolerów Xbox i PlayStation, a pady Xbox One/Series w Windowsie mogą też obsługiwać Wibracje spustów. Firefox i Safari obsługują wibracje w niewielkim stopniu albo wcale – pole Wibracje pokazuje wtedy Niedostępne. To ograniczenie przeglądarki, a nie zepsuty silniczek.