Αφαίρεση τόνων και διακριτικών

Πώς να αφαιρέσετε τους τόνους από ένα κείμενο

1. Πληκτρολογήστε ή επικολλήστε το κείμενό σας στο πλαίσιο εισόδου. Μπορεί να είναι μία λέξη, μια λίστα ονομάτων ή ένα ολόκληρο έγγραφο.
2. Η εκδοχή χωρίς τόνους εμφανίζεται αμέσως στο πλαίσιο εξόδου. Το κουμπί Αφαίρεση τόνων απλώς την ανανεώνει.
3. Αποεπιλέξτε το Διατήρηση κεφαλαίων και πεζών αν θέλετε το αποτέλεσμα και σε πεζά γράμματα, κάτι χρήσιμο για αναγνωριστικά, ετικέτες και κλειδιά αναζήτησης.
4. Επιλέξτε Ασφαλή ονόματα αρχείων (ένα ανά γραμμή) για να μετατραπεί κάθε γραμμή σε όνομα αρχείου που λειτουργεί παντού, και έπειτα διαλέξτε τι θα μπει στη θέση των κενών στο Αντικατάσταση κενών με: παύλα ή κάτω παύλα.
5. Αντιγράψτε το αποτέλεσμα. Η γραμμή κάτω από την έξοδο σάς δείχνει πόσοι χαρακτήρες άλλαξαν.

Τι αλλάζει το εργαλείο

Τα περισσότερα γράμματα με τόνο ή άλλο διακριτικό αποθηκεύονται στο Unicode ως βασικό γράμμα συν ένα συνδυαστικό σημάδι. Το εργαλείο αναλύει κάθε χαρακτήρα σε αυτά τα μέρη (κανονικοποίηση Unicode NFD), διαγράφει τα συνδυαστικά σημάδια και συναρμολογεί ξανά το κείμενο. Έτσι καλύπτονται η οξεία, η βαρεία και η περισπωμένη, τα διαλυτικά και το umlaut, η σεντίγια, η τίλδα, το καρόν, ο μικρός κύκλος πάνω από το γράμμα και πολλά ακόμη: το «é» γίνεται «e», το «ç» γίνεται «c», το «ñ» γίνεται «n», το «ů» γίνεται «u» και το «ệ» γίνεται «e».

Μερικά γράμματα δεν είναι στο Unicode «γράμμα με σημάδι», οπότε η κανονικοποίηση από μόνη της δεν θα τα άλλαζε. Το εργαλείο τα αντικαθιστά με τη συνηθισμένη τους γραφή σε ASCII:

Και οι τυπογραφικοί σύνδεσμοι (συλλαβές) όπως «fi» και «fl», που εμφανίζονται συχνά σε κείμενο αντιγραμμένο από αρχεία PDF, διασπώνται σε συνηθισμένα γράμματα. Τα κεφαλαία παραμένουν ευανάγνωστα: το «Ærøskøbing» γίνεται «Aeroskobing», ενώ το «ŒUVRE» γίνεται «OEUVRE».

Όλα τα υπόλοιπα μένουν όπως ήταν: σημεία στίξης, ψηφία, κενά, αλλαγές γραμμής και emoji. Γραφές που δεν χρησιμοποιούν λατινικούς τόνους, όπως τα κινεζικά, τα ιαπωνικά, τα κορεατικά, τα εβραϊκά, τα αραβικά ή τα χίντι, μένουν ανέγγιχτες, επειδή τα σημάδιά τους αποτελούν μέρος των ίδιων των γραμμάτων. Τα ελληνικά και τα κυριλλικά χάνουν τους τόνους τους όπως και τα λατινικά γράμματα: η «Αθήνα» γίνεται «Αθηνα», το «Ελλάδα» γίνεται «Ελλαδα» και το «ΐ» γίνεται «ι».

Ασφαλή ονόματα αρχείων

Με την επιλογή Ασφαλή ονόματα αρχείων (ένα ανά γραμμή), κάθε γραμμή επεξεργάζεται ως όνομα αρχείου αφού αφαιρεθούν οι τόνοι. Τα κενά και κάθε χαρακτήρας εκτός από τα γράμματα A έως Z, τα ψηφία και τους χαρακτήρες ., - και _ αντικαθίστανται από τον διαχωριστή που επιλέξατε. Οι διαδοχικοί διαχωριστές συγχωνεύονται και οι διαχωριστές ή οι τελείες στην αρχή και στο τέλος αφαιρούνται. Η κατάληξη διατηρείται, οπότε το «Été 2026 : photos d’Ærø.JPG» γίνεται «Ete-2026-photos-d-Aero.JPG».

Τα ονόματα που είναι δεσμευμένα από τα Windows (CON, PRN, AUX, NUL, COM1, LPT1…) παίρνουν μπροστά μια κάτω παύλα. Μια γραμμή γραμμένη αποκλειστικά σε μη λατινική γραφή γίνεται κενή, αφού δεν έχει αντίστοιχο σε ASCII. Αυτό ισχύει και για τα ελληνικά: μια γραμμή όπως «Αθήνα» θα αδειάσει σε λειτουργία ασφαλών ονομάτων αρχείων, γιατί το εργαλείο δεν μετατρέπει τα ελληνικά σε λατινικούς χαρακτήρες (greeklish).

Πότε χρειάζεται η αφαίρεση τόνων

• Για ονόματα αρχείων, διευθύνσεις URL, ονόματα χρήστη ή διευθύνσεις email που πρέπει να είναι απλό ASCII.
• Για εισαγωγή δεδομένων σε παλιά συστήματα ή αρχεία CSV που «χαλούν» τους χαρακτήρες με τόνους.
• Για κλειδιά αναζήτησης, ώστε η λέξη «resume» να βρίσκει και το «résumé», ή η αναζήτηση «Ελλαδα» να βρίσκει και το «Ελλάδα».
• Για σύγκριση λιστών ονομάτων που έχουν πληκτρολογηθεί με και χωρίς τόνους.
• Για τα κεφαλαία ελληνικά κείμενα, όπου παραδοσιακά δεν μπαίνει τόνος, όπως στους τίτλους ή στις επιγραφές.

Κρατήστε το αρχικό κείμενο για ό,τι θα διαβάσουν άνθρωποι: στα ελληνικά ο τόνος καθορίζει την προφορά και κάποτε το νόημα («πότε» και «ποτέ», «πως» και «πώς» είναι διαφορετικές λέξεις), και το ίδιο συμβαίνει στα γαλλικά, στα ισπανικά και στα γερμανικά.