GPU-benchmark (WebGL)

Zo voer je de GPU-benchmark uit

1. Sluit games, videobewerkingsprogramma’s en andere zware tabbladen, zodat ze niet om de videokaart concurreren. Sluit op een laptop de lader aan: veel laptops vertragen hun gpu op batterij.
2. Bekijk de regel Renderer. Die toont de videokaart die de browser gebruikt, bijvoorbeeld een geïntegreerde Intel- of AMD-gpu of een losse NVIDIA- of AMD-kaart.
3. Klik op Benchmark starten en houd het tabblad op de voorgrond. De test doorloopt zeven fases van ongeveer drie seconden, in totaal zo’n 25 seconden.
4. Volg de naam van de fase en de voortgangsbalk. Klik wanneer je wilt op Stoppen; de score omvat dan alleen de voltooide fases.
5. Lees de Score en de tabel Resultaten per fase. Voer de test twee of drie keer uit en houd het beste resultaat aan: de eerste run valt vaak lager uit terwijl de gpu zijn kloksnelheid opvoert.

Wat de benchmark meet

De eerste vijf fases renderen een procedureel landschap met een raymarching-fragmentshader. Voor elke pixel van een beeld van 1280 × 720 laat de shader stap voor stap een straal over een terrein lopen dat bestaat uit vijf octaven value noise. De belasting verdubbelt van fase tot fase: 16, 32, 64, 128 en 256 stappen per pixel, zodat de laatste fase ongeveer 236 miljoen stappen per frame berekent. Elke pixel voert altijd hetzelfde aantal stappen uit, dus het werk groeit precies mee met de belasting. Deze fases testen de ruwe shaderdoorvoer, de belangrijkste factor voor de prestaties in moderne games.

De fase Draw calls tekent per frame 2.000 kleine vierkantjes, elk met een eigen draw call en kleur. Ze meet hoe snel de browser, het stuurprogramma en de cpu opdrachten kunnen geven, wat scènes met veel losse objecten beperkt. De fase Driehoeken tekent per frame een miljoen piepkleine driehoeken uit een statische vertexbuffer, om de geometriedoorvoer te testen.

Hoe de cijfers berekend worden

Na elk frame leest de tool één pixel terug. Daardoor moet de browser wachten tot de gpu echt klaar is, zodat de Mediane frametijd de werkelijke rendertijd is en niet begrensd wordt door de verversingssnelheid van je scherm. Het eerste frame van elke fase wordt weggegooid, omdat daarin het opwarmen van de shader zit.

• FPS (onbegrensd) = 1000 ÷ mediane frametijd in ms.
• Doorvoer = werk per frame × FPS: pixelstappen, draw calls of driehoeken per seconde.
• Score = 1000 × geometrisch gemiddelde van de doorvoer van elke fase gedeeld door een referentiewaarde (10 miljard pixelstappen/s, 500.000 draw calls/s en 500 miljoen driehoeken/s).

Een score van 1000 komt ruwweg overeen met een recente geïntegreerde gpu; losse videokaarten scoren meestal een aantal keer hoger. De score is alleen bedoeld om apparaten, browsers en instellingen met deze tool te vergelijken. Hij is niet vergelijkbaar met native benchmarks, omdat WebGL een vertaallaag toevoegt (ANGLE op Windows en macOS) en browsers sommige functies beperken.

Duurt één frame langer dan een seconde, dan worden de zwaardere shaderfases gemarkeerd als Overgeslagen (te traag), zodat de computer niet vastloopt en het stuurprogramma niet reset.

Als de resultaten niet kloppen

Staat er in de renderer “SwiftShader”, “llvmpipe” of “Basic Render”, dan staat hardwareversnelling uit en draait WebGL op de processor. De tool verlaagt de resolutie dan naar 640 × 360 en de resultaten weerspiegelen je cpu. Zet hardwareversnelling aan in de browserinstellingen en werk het grafische stuurprogramma bij. Controleer op laptops met twee gpu’s in de grafische instellingen van het systeem of de browser de losse kaart gebruikt.