Symulator daltonizmu

Jak korzystać z symulatora daltonizmu

1. Upuść obraz w polu albo kliknij je, aby wybrać plik (JPG, PNG, WebP, GIF…). Możesz też kliknąć Użyj przykładowego obrazu, aby wczytać planszę testową z odcieniami i często mylonymi parami kolorów.
2. Wybierz Rodzaj zaburzenia widzenia barw: Protanopia, Deuteranopia, Tritanopia, ich łagodniejsze formy Protanomalia, Deuteranomalia i Tritanomalia albo Achromatopsja.
3. W przypadku trzech anomalii ustaw Nasilenie od 10% do 90%.
4. Wybierz Widok: Obok siebie pokazuje oryginał i obraz z symulacją jeden przy drugim; Suwak nakłada je na siebie, dzięki czemu możesz przeciągać linię podziału po obrazie.
5. Kliknij Pobierz obraz z symulacją, aby zapisać wynik jako plik PNG.

Obraz nigdy nie opuszcza twojego urządzenia: jest odczytywany i przetwarzany w przeglądarce. Bardzo duże zdjęcia są zmniejszane do 1600 pikseli na dłuższym boku, aby symulacja działała szybko.

Rodzaje daltonizmu

Prawidłowe widzenie barw opiera się na trzech rodzajach czopków, wrażliwych na fale długie (L, „czerwone”), średnie (M, „zielone”) i krótkie (S, „niebieskie”).

• Protanopia i protanomalia: czopków L brakuje albo ich czułość jest przesunięta. Czerwienie wydają się ciemniejsze i mylą się z zielenią oraz brązami. Każda z tych form dotyczy około 1% mężczyzn.
• Deuteranopia i deuteranomalia: czopków M brakuje albo ich czułość jest przesunięta. Deuteranomalia to zdecydowanie najczęstsze zaburzenie – dotyczy około 5% mężczyzn pochodzenia europejskiego; czerwień, pomarańcz, żółć i zieleń stają się trudne do odróżnienia.
• Tritanopia i tritanomalia: zaburzone są czopki S. Mylą się błękity z zieleniami oraz żółcie z różami. To rzadkie zaburzenie (znacznie poniżej 0,1%), dotykające w równym stopniu kobiety i mężczyzn.
• Achromatopsja (monochromatyzm pręcikowy): brak działających czopków, więc świat jest widziany w odcieniach szarości, często z nadwrażliwością na światło. Dotyczy około 1 osoby na 30 000. Symulacja pokazuje wyłącznie luminancję obrazu.

Łącznie mniej więcej 1 na 12 mężczyzn i 1 na 200 kobiet ma jakąś formę zaburzenia rozróżniania czerwieni i zieleni.

Jak działa symulacja

Narzędzie korzysta z fizjologicznego modelu Machado, Oliveiry i Fernandesa (2009), „A Physiologically-based Model for Simulation of Color Vision Deficiency”, IEEE Transactions on Visualization and Computer Graphics 15(6). Autorzy opublikowali po jednej macierzy 3 × 3 dla każdego zaburzenia i każdego nasilenia od 0 do 1 w krokach co 0,1; narzędzie używa nasilenia 1 dla typów „‑opia” i interpoluje między opublikowanymi krokami dla anomalii.

Macierze te są zdefiniowane dla liniowego RGB. Każdy piksel jest więc dekodowany z sRGB do światła liniowego, mnożony przez macierz, przycinany do zakresu i ponownie kodowany do sRGB. Stosowanie macierzy bezpośrednio do wartości z korekcją gamma, jak robi wiele szybkich filtrów, sprawia, że czerwienie są zdecydowanie za ciemne. Achromatopsja wykorzystuje standardowe wagi luminancji sRGB (0,2126, 0,7152, 0,0722).

Symulacja jest przybliżeniem. Widzenie barw różni się u poszczególnych osób, a ekran nie pokaże dokładnie tego, co postrzega ktoś inny. Używaj jej do wyszukiwania problemów, a potem, jeśli to możliwe, potwierdzaj je z prawdziwymi użytkownikami.

Wskazówki: projekt przyjazny daltonistom

• Nigdy nie polegaj wyłącznie na kolorze: dodawaj etykiety, ikony, wzory lub podkreślenia.
• Unikaj par czerwony/zielony dla stanów dobry/zły; para niebieski/pomarańczowy jest znacznie bezpieczniejsza.
• Zachowuj wyraźną różnicę jasności między kolorami, które trzeba odróżnić. Sprawdź to w trybie Achromatopsja: jeśli dwa obszary wyglądają na ten sam szary, wiele osób będzie mieć z nimi kłopot.
• Testuj wykresy, mapy, plakietki statusu i błędy formularzy, a nie tylko zdjęcia.