Generator UUID

Jak korzystać z generatora UUID

1. Wybierz wersję UUID: v4 (losowy) dla w pełni losowych identyfikatorów lub v7 (uporządkowany czasowo) dla identyfikatorów sortujących się według czasu.
2. Wpisz w polu Ile, ile UUID potrzebujesz – od 1 do 1000.
3. Opcjonalnie zaznacz Wielkie litery albo odznacz Myślniki, jeśli system, do którego trafią identyfikatory, oczekuje zwartej, 32-znakowej postaci.
4. Kliknij Generuj, a potem skopiuj listę do schowka lub pobierz ją jako plik .txt z jednym UUID w każdej linii.

Czym jest UUID?

UUID (Universally Unique Identifier), w świecie Microsoftu nazywany też GUID, to 128-bitowa wartość służąca do identyfikowania czegoś bez centralnego organu przydzielającego numery. Zwykle zapisuje się go jako 32 cyfry szesnastkowe w pięciu grupach rozdzielonych myślnikami, według wzoru 8-4-4-4-12, np. f47ac10b-58cc-4372-a567-0e02b2c3d479. Pierwsza cyfra trzeciej grupy to wersja, a pierwsza cyfra czwartej grupy koduje wariant (8, 9, a lub b dla standardowych UUID).

Ponieważ każdy komputer może samodzielnie utworzyć UUID przy znikomym ryzyku kolizji, UUID są powszechnie używane jako klucze główne w bazach danych, identyfikatory żądań i korelacji w logach, nazwy przesyłanych plików, klucze idempotencji w API oraz identyfikatory w systemach rozproszonych, w których kilka serwerów jednocześnie tworzy rekordy.

Wersja 4 a wersja 7

Obie wersje definiuje RFC 9562 – standard z 2024 r., który zastąpił RFC 4122.

UUID v4 jest niemal w całości losowy: 122 ze 128 bitów pochodzą z generatora liczb losowych, a pozostałe 6 bitów przechowuje wersję i wariant. Nie zdradza niczego o tym, kiedy ani gdzie powstał. Szansa kolizji jest tak mała, że trzeba by wygenerować ok. 103 bilionów UUID v4, aby prawdopodobieństwo choćby jednego duplikatu wyniosło jeden do miliarda. Wybierz v4, gdy chcesz nieprzejrzystych identyfikatorów, które nie niosą żadnej informacji.

UUID v7 zaczyna się od 48-bitowego znacznika czasu Unix w milisekundach, po którym następują wersja, wariant i 74 losowe bity. Dzięki temu UUID v7 wygenerowane później sortują się za wcześniejszymi. Ma to duże znaczenie dla baz danych: losowe klucze v4 trafiają w rozproszone miejsca indeksu B-drzewa, powodując podziały stron i słabe wykorzystanie pamięci podręcznej, a klucze v7 są dopisywane blisko końca, podobnie jak liczby z autoinkrementacji. Wybierz v7 dla kluczy głównych i wszystkiego, co chcesz sortować według czasu utworzenia. Pamiętaj, że z UUID v7 da się odczytać czas utworzenia, więc unikaj go, gdy ta informacja jest wrażliwa.

Losowość i bezpieczeństwo

Narzędzie korzysta z kryptograficznie bezpiecznego generatora liczb losowych przeglądarki (Web Crypto API), a nie z Math.random(), który nie został zaprojektowany jako nieprzewidywalny. UUID są generowane lokalnie na twoim urządzeniu i nigdy nie są wysyłane na serwer ani przez niego rejestrowane, więc nikt inny nie widzi utworzonych przez ciebie wartości.

Mimo to UUID jest identyfikatorem, a nie sekretem. Nie polegaj wyłącznie na trudnym do odgadnięcia UUID przy ochronie prywatnego dokumentu czy linku do resetu hasła; łącz go z porządnym uwierzytelnianiem i terminem ważności.

Opcje formatowania

Postać kanoniczna to małe litery z myślnikami, a RFC 9562 zaleca wyświetlanie małymi literami. Niektóre systemy, np. starsze narzędzia Windows czy niektóre bazy danych, pokazują GUID wielkimi literami, a niektóre formaty zapisu wolą 32-znakową postać bez myślników. Obie opcje zmieniają jedynie zapis tekstowy; sama 128-bitowa wartość jest identyczna, a większość parserów akceptuje wszystkie te postaci.