Generator tonów

Jak używać generatora tonów

1. Najpierw ustaw niską Głośność. Suwak startuje od 20%, co na większości urządzeń jest komfortowym poziomem. Słuchawki zakładaj dopiero wtedy, gdy usłyszysz w nich ton przy niskiej głośności.
2. Wpisz wartość w polu Częstotliwość (Hz), przesuń logarytmiczny suwak pod nim albo wybierz dźwięk z listy Dźwięk. Akceptowana jest każda wartość od 20 Hz do 20 000 Hz, także dziesiętna, np. 432,5 Hz.
3. Wybierz Kształt fali: Sinusoida, Prostokąt, Piłokształtna lub Trójkąt.
4. Kliknij Odtwórz. Przycisk zmieni się w Stop. Podczas odtwarzania możesz zmieniać częstotliwość, kształt fali i głośność, a dźwięk od razu za nimi podąża.
5. Używaj przycisków Oktawa w dół (÷2), Oktawa w górę (×2), −1 Hz i +1 Hz, aby zmieniać wartość szybko i precyzyjnie.

Pod przyciskami narzędzie pokazuje Najbliższy dźwięk (z odchyłką w centach), Okres jednego cyklu i Długość fali w powietrzu. Dźwięk jest syntetyzowany na bieżąco przez przeglądarkę za pomocą Web Audio API; nie jest pobierany żaden plik audio, a nic nie gra, dopóki nie klikniesz Odtwórz.

Cztery kształty fali

• Sinusoida: czysty ton o jednej częstotliwości, bez harmonicznych. To sygnał odniesienia do testów słuchu, sprawdzania głośników i pomiarów akustycznych.
• Trójkąt: zawiera tylko nieparzyste harmoniczne, które szybko słabną, więc brzmi podobnie do sinusoidy, ale nieco jaśniej – jak łagodny flet.
• Prostokąt: nieparzyste harmoniczne słabnące powoli (1/n). Brzmi pusto i brzęcząco, jak stara gra wideo, i jest znacznie głośniejszy od sinusoidy przy tym samym poziomie szczytowym.
• Piłokształtna: wszystkie harmoniczne, słabnące jak 1/n. To najjaśniejszy, najbardziej „blaszany” kształt fali i punkt wyjścia wielu brzmień syntezatorowych.

Ponieważ fale prostokątna i piłokształtna niosą więcej energii, narzędzie automatycznie odtwarza je ciszej niż sinusoidę przy tym samym położeniu suwaka, więc zmiana kształtu fali cię nie przestraszy.

Częstotliwość, dźwięki i długość fali

Dźwięki muzyczne są liczone w stroju równomiernie temperowanym z A4 = 440 Hz (to a¹ w polskiej notacji). Każdy półton mnoży częstotliwość przez pierwiastek dwunastego stopnia z dwóch (ok. 1,0595), a każda oktawa ją podwaja: A3 ma 220 Hz, A5 880 Hz. Wzór to f = 440 × 2^((n − 69) / 12), gdzie n to numer nuty MIDI. Lista Dźwięk obejmuje 88 klawiszy fortepianu, od A0 (27,5 Hz) do C8 (4186 Hz). Nazwy dźwięków są zapisane w notacji angielskiej, w której B oznacza polskie H.

Cent to setna część półtonu. Gdy wpiszesz częstotliwość, która nie odpowiada dokładnie żadnemu dźwiękowi, narzędzie pokaże, o ile centów leży ona powyżej lub poniżej najbliższego – przydaje się to np. do sprawdzenia stroju 432 Hz.

Okres to 1 / f (2,27 ms przy 440 Hz), a długość fali to prędkość dźwięku podzielona przez częstotliwość, przy założeniu 343 m/s dla powietrza o temperaturze 20 °C. Ton 50 Hz ma długość fali ok. 6,9 m, co wyjaśnia, dlaczego niski bas zachowuje się tak inaczej w małych pomieszczeniach.

Bezpieczeństwo słuchu

Czyste tony są męczące, a wysokie częstotliwości mogą być głośne, nawet gdy wydają się ciche. Trzymaj głośność nisko, zwłaszcza powyżej 2 kHz i w słuchawkach, i rób przerwy. Gdy suwak przekroczy 60%, pojawia się ostrzeżenie. Pamiętaj, że suwak narzędzia ustawia tylko poziom sygnału: głośność urządzenia go mnoży.