Koder i dekoder encji HTML

Jak kodować i dekodować encje HTML

1. Wklej tekst lub kod HTML w pole wejściowe.
2. Aby go zakodować (escape), wybierz znaki do zamiany: Tylko & < > " ' lub Także każdy znak spoza ASCII, a następnie Format encji: Nazwane (&eacute;), Dziesiętne (&#233;) lub Szesnastkowe (&#xE9;).
3. Kliknij Koduj albo Dekoduj, aby zamienić encje z powrotem na znaki.
4. Sprawdź licznik w wierszu stanu i kliknij Kopiuj. Przycisk Użyj wyniku jako danych wejściowych przenosi wynik do pola wejściowego, np. aby sprawdzić konwersję w obie strony.

Kodowanie: kiedy i co zamieniać

W HTML pięć znaków może zostać wziętych za znaczniki. Opcja Tylko & < > " ' zamienia dokładnie te znaki: & na &, < na <, > na >, " na ", a ' na '. Tego potrzebujesz, by pokazać kod na stronie internetowej, umieścić tekst użytkownika w atrybucie albo wkleić fragment do wpisu na blogu lub pola CMS, które oczekuje HTML. Apostrof ma postać liczbową, bo encja ' nie istniała w HTML 4 i niektóre starsze parsery jej nie znają.

Opcja Także każdy znak spoza ASCII dodatkowo zamienia wszystko spoza drukowalnego ASCII: litery z polskimi znakami diakrytycznymi (ą, ę, ł, ż…), typograficzne cudzysłowy „…”, znak euro, twarde spacje, emoji itd. Wynik to czyste ASCII, co przydaje się w systemach psujących UTF-8, w szablonach e-maili albo gdy chcesz uwidocznić w kodzie źródłowym niewidoczne znaki, takie jak  .

Format encji decyduje o sposobie zapisu znaków:

• Nazwane (&eacute;) używa czytelnej nazwy, gdy HTML ją definiuje (é, €, …, ó), a gdy znak ma kilka nazw – preferuje klasyczną z HTML 4. Polskie litery też mają nazwy HTML5 (ą dla ą, ł dla ł). Znaki bez nazwy, np. emoji, są zapisywane dziesiętnie.
• Dziesiętne (&#233;) zapisuje punkt kodowy Unicode w systemie dziesiętnym.
• Szesnastkowe (&#xE9;) zapisuje go w systemie szesnastkowym, zgodnie z notacją U+00E9 z tablic Unicode.

Wszystkie trzy formaty rozumie każda przeglądarka. Znaki spoza podstawowej płaszczyzny wielojęzycznej (BMP), np. 😀, są kodowane jako jedno odwołanie do pełnego punktu kodowego (😀), a nie jako dwie połówki surogatu.

Dekodowanie: zasady HTML5

Dekoduj stosuje zasady, których przeglądarki używają przy odczycie treści tekstowej, z pełną listą 2231 nazwanych odwołań do znaków ze standardu HTML Living Standard:

• odwołania nazwane, takie jak é, → czy ≂̸ (niektóre dają dwa punkty kodowe);
• odwołania dziesiętne (é) i szesnastkowe (é lub é), ze średnikiem na końcu lub bez;
• dawne nazwy, które przeglądarki akceptują bez średnika, np. &copy 2026 czy &amp – i, tak jak w przeglądarkach, &notit; staje się ¬it;, bo &not jest właśnie taką dawną nazwą;
• odwołania liczbowe z zakresu 128–159 są mapowane na znaki Windows-1252, które pokazują przeglądarki (– daje półpauzę), a �, surogaty i wartości powyżej U+10FFFF stają się znakiem zastępczym �.

Nieznane nazwy, takie jak &foo;, pozostają bez zmian i są liczone w wierszu stanu. Dekodowanie wykonuje własny parser narzędzia, a nie wstawianie tekstu do strony, więc żadne znaczniki ani skrypty z danych wejściowych nigdy nie są interpretowane.