Przycinanie wideo

Jak przyciąć wideo

1. Upuść wideo na pole powyżej albo kliknij je, aby wybrać plik (do 500 MB).
2. Wideo pojawi się z suwakiem pozycji. Odtwórz lub przeciągnij film do pierwszego momentu, który chcesz zachować, i kliknij Ustaw tu początek. Przejdź do ostatniego momentu i kliknij Ustaw tu koniec. Czasy możesz też wpisać w sekundach (75,5) lub jako minuty:sekundy (1:15,5). Kolorowy pasek pod suwakiem pokazuje zaznaczenie.
3. Kliknij Odtwórz zaznaczenie, aby zobaczyć dokładnie to, co zostanie zachowane.
4. Wybierz Tryb cięcia: - Szybki: kopiowanie bez ponownego kodowania (cięcie na najbliższej klatce kluczowej); - Dokładny: ponowne kodowanie (co do klatki, wolniej), z wyborem pola Format wyjściowy: MP4 (H.264 + AAC) lub WebM (VP8 + Opus).
5. Kliknij Przytnij wideo. Pojawi się pasek postępu z przyciskiem Anuluj. Po zakończeniu sprawdź wynik w drugim odtwarzaczu i pobierz go.

Tryb szybki czy dokładny?

Skompresowane wideo nie przechowuje każdej klatki jako pełnego obrazu. Mniej więcej co sekundę pojawia się klatka kluczowa – kompletny obraz; klatki pomiędzy nimi zapisują tylko to, co zmieniło się od poprzednich. Dlatego oba tryby działają inaczej.

Tryb szybki kopiuje istniejące dane obrazu i dźwięku do nowego pliku bez ich dekodowania („stream copy”). Jest bardzo szybki nawet przy długim pliku i nie traci nic z jakości, bo nic nie jest kompresowane ponownie. Haczyk: klip może zaczynać się tylko od klatki kluczowej. Cięcie zaczyna się więc od klatki kluczowej tuż przed wybranym początkiem, a wynik może zaczynać się nawet kilka sekund wcześniej, niż chciałeś (zależy to od sposobu zakodowania filmu; filmy z telefonu mają zwykle klatkę kluczową co 1–2 sekundy). Plik zachowuje oryginalny kontener: MP4 zostaje MP4, MOV zostaje MOV, WebM zostaje WebM, a inne formaty stają się MKV, który przyjmuje każdy kodek.

Tryb dokładny dekoduje wideo i koduje je ponownie, zaczynając dokładnie od wybranej klatki. Cięcie jest precyzyjne co do klatki, ale trwa znacznie dłużej, a obraz jest kompresowany drugi raz (z wysokim ustawieniem jakości, więc różnica jest zwykle niewidoczna). Wybierz MP4 (H.264 + AAC), aby zapewnić najszerszą zgodność, także z telefonami i komunikatorami, albo WebM (VP8 + Opus) na potrzeby stron internetowych.

Prosta zasada: używaj trybu szybkiego, gdy sekunda czy dwie zapasu nie mają znaczenia, a trybu dokładnego, gdy klip musi zaczynać się od konkretnej klatki.

Szybkość i ograniczenia

Wszystko działa w twojej przeglądarce dzięki FFmpeg skompilowanemu do WebAssembly: za pierwszym razem pobierane jest ok. 30 MB, które przeglądarka zachowuje potem w pamięci podręcznej. Twoje wideo nigdy nie jest wysyłane na serwer. Plik jest czytany bezpośrednio z dysku kawałkami, a nie kopiowany do pamięci – dzięki temu da się pracować z plikami o rozmiarze kilkuset MB.

Pamiętaj, że przeglądarka jest wolniejsza niż programy na komputer. Tryb szybki zajmuje kilka sekund nawet przy dużych plikach. Tryb dokładny koduje na jednym rdzeniu procesora: na współczesnym komputerze film Full HD może przetwarzać się od jednego do trzech razy dłużej, niż trwa, a na telefonie lub starszym laptopie jeszcze dłużej. Przy bardzo długich lub bardzo dużych filmach lepszym wyborem pozostają programy na komputer, takie jak FFmpeg, Shotcut czy HandBrake.