Generator tabel Markdown

Jak zrobić tabelę w Markdown

1. Wpisz treść w siatce. Pierwszy wiersz to nagłówek tabeli.
2. Przyciskami Dodaj wiersz, Dodaj kolumnę, Usuń ostatni wiersz i Usuń ostatnią kolumnę (albo małymi przyciskami ×) nadasz tabeli kształt. Nowa pusta tabela zaczyna od nowa z siatką 3 × 3.
3. Wybierz wyrównanie każdej kolumny w menu nad nią: Domyślne, Do lewej, Do środka lub Do prawej.
4. Zostaw zaznaczone Wyrównaj kolumny w kodzie Markdown, jeśli tabela ma być czytelna jako zwykły tekst, albo odznacz je, aby dostać możliwie najkrótszy kod.
5. Skopiuj wynik albo pobierz go jako plik .md. Podgląd pokazuje, jak tabela będzie wyglądać po wyrenderowaniu.

Aby zacząć od istniejących danych, wklej je w Importuj dane, wybierz Format (albo zostaw Wykryj automatycznie) i kliknij Importuj. Możesz też wkleić blok komórek skopiowany z Excela, LibreOffice lub Arkuszy Google bezpośrednio do dowolnej komórki siatki: siatka powiększy się, aby zmieścić cały blok, zaczynając od tej komórki.

Jak działają tabele w Markdown

Tabele nie należą do pierwotnej składni Markdown. Pochodzą ze specyfikacji GitHub Flavored Markdown (GFM), którą obsługują GitHub, GitLab, Bitbucket, większość generatorów stron statycznych, Obsidian, eksporty z Notion i wiele narzędzi do dokumentacji. Tabela GFM składa się z trzech części:

• wiersza nagłówka z komórkami rozdzielonymi kreskami pionowymi: | Name | Score |;
• wiersza separatora złożonego z myślników, po jednej komórce na kolumnę: | --- | --- |;
• dowolnej liczby wierszy treści.

Wiersz separatora ustala też wyrównanie. Dwukropek po lewej (:---) wyrównuje kolumnę do lewej, dwukropek po prawej (---:) – do prawej, a dwukropki z obu stron (:---:) ją centrują. Bez dwukropka renderer stosuje wyrównanie domyślne, zwykle do lewej.

Nagłówek jest w GFM obowiązkowy: tabela bez niego nie zostanie rozpoznana. Jeśli twoje dane nie mają naturalnego nagłówka, nadaj w pierwszym wierszu krótkie nazwy kolumn.

Znaki specjalne i podziały wierszy

Kreska pionowa wewnątrz komórki zakończyłaby komórkę, więc narzędzie zamienia ją na \|. Kreska już poprzedzona ukośnikiem zostaje bez zmian, dzięki czemu wynik nigdy nie jest escapowany podwójnie. Tabele Markdown nie mogą też zawierać prawdziwych podziałów wiersza: znak nowej linii w importowanych danych staje się <br>, które GitHub i większość rendererów wyświetla jako nową linię w komórce. Wszystko inne, w tym **pogrubienie**, `kod` i linki, zostaje tak, jak to wpisałeś, więc w komórkach można używać Markdown w linii.

Przy wyrównanych kolumnach szerokie znaki, takie jak tekst chiński, japoński lub koreański oraz emoji, liczą się jako dwie kolumny, aby kreski pionowe ustawiły się równo w edytorze o stałej szerokości znaków.

Import CSV, komórek z arkusza lub tabeli Markdown

Wykryj automatycznie najpierw szuka tabeli Markdown w dowolnym miejscu wklejonego tekstu, razem z jej wyrównaniem. W przeciwnym razie tekst jest czytany jako dane rozdzielane: tabulatorami, jeśli pierwszy wiersz zawiera tabulator (tak arkusze kopiują do schowka), a w innym razie przecinkiem, średnikiem lub kreską pionową – zależnie od tego, który znak występuje najczęściej. Wartości w cudzysłowie, np. "Kowalski, Jan", są obsługiwane jak w CSV, więc polski eksport z Excela ze średnikami też zadziała. Siatka mieści do 500 wierszy i 30 kolumn.